انگل های روده ای در سگ ها (Common Worms and Intestinal Parasites in Dogs)
انگل های روده ای و کرم های رایج در سگ ها
احتمالا شنیده اید که ممکن است سگ ها به بیماری های انگلی دچار شوند و حتی ممکن است کرم هایی را در مدفوع سگ خود مشاهده کرده باشید. اگر سگ شما دچار چنین انگل هایی شد چه باید بکنید و مهم تر از آن چه کارهایی را انجام دهید تا سگ شما دچار این انگل ها نشود. شناخت انگل های روده ای می تواند به شما کمک کند تا سگ دلبند خود را از ابتلا به این بیماری ها دور نگه دارید. تمامی نژاد های سگ ها می توانند به بیماری های انگلی روده ای دچار شوند. اما ابتلا به این بیماری ها برای برخی نژاد ها خطرناک است. چرا که آن ها در مقابل این انگل ها آسیب پذیر تر هستند. سبک زندگی سگ و استفاده از داروهای پیشگیرانه برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های انگلی اهمیت دارد. در این مقاله به معرفی چهار مورد از متداول ترین انگل های روده ای پرداخته شده است.
کرم های گرد (Roundworms):
کرم های گرد که با نام های Toxocara Canis و Toxascaris leonine نیز شناخته می شوند از رایج ترین انگل های روده ای سگ ها هستند که به خصوص در توله سگ ها مشاهده می شوند. کرم های گرد در مجرای روده میزبان خود زندگی کرده و غذای او را مصرف می کنند. این کرم ها دارای رنگ سفید تا قهوه ای روشن هستند. اندازه آن ها می تواند تا چند اینچ باشد و ظاهری شبیه به ماکارونی رشته ای تنیده در هم دارند. سگ های بالغ از خوردن لارو این انگل که معمولا بر روی خاک آلوده یا طعمه های آلوده (مانند موش یا سایر پستانداران کوچک) یافت می شوند، مبتلا به این بیماری می گردند. توله سگ ها در صورتی که آلوده به این انگل باشند، آن را از زمان تولد از مادر خویش دریافت کرده اند و یا انگل توسط شیری که می خورند به بدن توله ها راه یافته است. لارو این انگل در ابتدا به کبد سگ منتقل می شود و پس از بلوغ، خود را به روده منتقل می کند. این کرم ها در روده سگ زندگی می کنند و تخم های خود را توسط مدفوع سگ به محیط خارج منتقل می کنند. تخم ها داخل مدفوع سگ به لارو تبدیل می شوند. این چرخه زمانی تکرار می شود که میزبان دیگری لارو انگل را بخورد.
نشانه های وجود انگل Roundworms در بدن سگ:
علائم این بیماری عبارتند از اسهال، استفراغ، ظاهر گلدانی مانند شکم، سرفه (سگ ها ممکن است سرفه کنند یا کرم ها را استفراغ کنند)، کاهش وزن و کدر شدن پوشش مویی. بسیاری از سگ ها در ابتدا هیچ نشانه ای از وجود این انگل نشان نمی دهند.
تشخیص بیماری Roundworms در سگ ها:
دامپزشک با انجام آزمایش فلوتاسیون بر روی مدفوع سگ می تواند به وجود این بیماری پی ببرد. اگر کرم های گرد در روده کوچک وجود داشته باشند، تخم آن ها با مشاهده میکروسکوپی بر روی مدفوع قابل مشاهده خواهد بود.
درمان بیماری Roundworms در سگ ها:
درمان این بیماری با دوزهای متعدد داروهای خوراکی انگل زدایی انجام می گیرد. انگل زدایی اولیه تنها کرم های داخل روده را از بین می برد، بنابراین دوز های مکرر برای کشتن کرم های تازه در حال رشد، ضروری است. از آن جایی که توله سگ ها اغلب در معرض ابتلا به این انگل ها هستند، در دوره واکسیناسیون اولیه، انگل تراپی نیز انجام می شود که شامل مصرف قرص های ضد انگل است.

انسان ها نیز در صورت تماس دست با خاک آلوده و انتقال آن به دهان می توانند در معرض ابتلا به این بیماری قرار بگیرند. توصیه می شود که در صورت نیاز تماس دست با خاک به خصوص خاکی که در معرض مدفوع سگ قرار گرفته است، حتما از دستکس استفاده شود و پس از آن دست ها به خوبی شسته شود.
کرم های قلاب دار (Hookworms):
کرم های قلاب دار که با نام های Ancylostoma caninum و Ancylostoma braziliense شناخته می شوند، یکی دیگر از انگل های رایج روده ای هستند که سگ ها و توله سگ ها را تحت تاثیر قرار می دهند. این انگل ها به مخاط روده میزبان خود می چسبند و خون او را می مکند. اندازه این انگل به طور قابل توجهی از کرم های گرد کوچک تر است و در مدفوع و استفراغ سگ قابل مشاهده نخواهد بود. این انگل از خاک آلوده و از طریق دهان یا پوست سگ وارد بدن می شود. توله ها نیز می توانند این انگل را از شیر مادر دریافت کنند. این کرم ها عموما در روده کوچک باقی می مانند، اما برخی دیگر به ریه ها رفته، توسط سگ سرفه می شوند و مجدد به داخل بدن باز می گردند. تخم های این انگل توسط مدفوع سگ به محیط منتقل می شود.
نشانه های وجود انگل Hookworms در بدن سگ:
علائم بیماری کرم قلابدار شامل رنگ پریدگی مخاط و ضعف سگ (به دلیل کم خونی) است. همچنین در برخی از موارد ممکن است اسهال و یا کاهش وزن مشاهده گردد. بسیاری از سگ ها در ابتدا هیچ نشانه ای از بیماری نشان نمی دهند. توجه داشته باشید که وجود این بیماری برای توله سگ ها می تواند بسیار خطرناک باشد.
تشخیص بیماری Hookworms در سگ ها:
تشخیص این بیماری با انجام ازمایش بر روی مدفوع سگ انجام می گیرد. در صورتی که سگ مبتلا به این انگل باشد، تخم های این انگل با مشاهده میکروسکوپی بر روی مدفوع قابل تشخیص است.
درمان بیماری Hookworms در سگ ها:
درمان این انگل همانند درمان انگل کرم های گرد است و با استفاده از دوز های متعدد داروهای ضد انگل انجام می گیرد.

توجه داشته باشید که لارو این انگل علاوه بر راه دهان و همانند انتقال انگل کرم گرد، می تواند از طریق پوست نیز جذب بدن انسان شود. برای جلوگیری از انتقال این بیماری، از راه رفتن با پای برهنه بر روی محیطی که احتمال وجود مدفوع سگ وجود داشته باشد (برای مثال ساحل شنی دریا) خودداری نمایید.
کرم های شلاقی (Whipworms):
کرم های شلاقی که با نام Trichuris vulpis شناخته می شوند یکی دیگر از انگل های رایج روده در سگ ها هستند. این انگل در روده بزرگ زندگی می کند، جایی که بافت را سوراخ کرده و سر خود را داخل ان فرو می برد. این انگل مانند کرم قلاب دار از خون میزبان خود تغذیه می کند. یک سر این گرم ها پهن است و از سمت دیگر نازک و شلاق مانند می شود. اندازه این انگل کوچکتر از انگل کرم گرد است. تخم کرم شلاقی از خاک آلوده و توسط بلعیده شدن وارد بدن سگ می شود. لارو ها در ابتدا وارد روده کوچک شده و سپس از آن جا به سمت روده بزرگ حرکت می کنند. تخم های این انگل توسط مدفوع سگ به محیط بیرونی منتقل می شوند. تخم های این انگل می توانند سال ها در خاک باقی بمانند و به محض انتقال به بدن میزبان به لارو تبدیل شوند.
نشانه های وجود انگل Whipworms در بدن سگ:
علائم این انگل ممکن است در ابتدا خود را نشان ندهند. با شدت گرفتن بیماری علائم به صورت اسهال خونی ظاهر شده که به سرعت به اسهال خونی مزمن تبدیل می شود. علائم کم خونی در این بیماری ممکن است به شدت بیماری انگل کرم قلاب دار ظاهر نشود.
تشخیص بیماری Whipworms در سگ ها:
تشخیص انگل کرم شلاقی ممکن است دشوار باشد. چرا که این انگل همانند کرم های گرد و کرم های قلاب دار به طور مداوم تخم نمی گذارد که بتوان آن را در مدفوع سگ مشاهده نمود. با مشاهده نمونه مدفوع توسط دامپزشک، ممکن است تخم های کرم شلاقی در مدفوع مشاهده شده و یا مشاهده نشود. اما عدم مشاهده تخم انگل نمی تواند احتمال این بیماری را رد کند. به همین خاطر دامپزشک آزمایش های مدفوع مکرر را توصیه خواهد نمود.
درمان بیماری Whipworms در سگ ها:
درمان بیماری انگل کرم شلاقی مشابه با درمان انگل های گرد و قلابدار است و با تجویز چند دوز داروی ضد انگل انجام می گیرد.

خوشبختانه این انگل به ندرت به انسان ها قابل انتقال است. اما احتیاط های لازم در خصوص تماس با خاک آلوده توصیه می شود.
کرم های نواری (Tapeworms):
کرم های نواری که با نام Dipylidium caninum شناخته می شوند، از دیگر انگل های روده ای هستند که سگ ها را تحت تاثیر قرار می دهند. آن ها کرم های کشیده و مستطحی (نوار مانند) هستند که به روده کوچک میزبان خود می چسبند. اندازه این انگل به چند اینچ می رسد. این انگل با بلعیدن کک ها توسط سگ به داخل بدن حیوان منتقل می شود. زمانی که کک از تخم بیرون می آید، خاک و زباله های اطراف خود را مصرف می کند و در صورتی که تخم انگل نواری در این مواد وجود داشته باشد، وارد بدن کک می شود. تخم انگل در داخل بدن کک به لارو تبدیل شده و با کک رشد می کند. زمانی که کک به بدن سگ می چسبد، موجب خارش بدن حیوان شده و سگ برای مقابله با خارش، بدن خود را گاز می گیرد. در این زمان انگل به همراه کک وارد بدن سگ می شود. با این توصیف می توان گفت که کرم های نواری تنها از طریق کک ها به داخل بدن حیوانات خانگی منتقل می شوند.
نشانه های وجود Tapeworms در بدن سگ:
علائم وجود این انگل به ندرت در بدن سگ ها مشاهده می شود. تنها مشاهده تکه های برنج مانند در اطراف مقعد سگ و یا در مدفوع او نشان دهنده وجود این انگل است. خوشبختانه این انگل تاثیر منفی بر روی سگ ها نمی گذارد.
تشخیص بیماری Tapeworms در سگ ها:
تشخیص این انگل با مشاهده تکه های برنج مانند داخل مدفوع امکان پذیر است.
درمان بیماری Tapeworms در سگ ها:
درمان این انگل نیز همانند سایر انگل های روده ای با استفاده از چند دوز داروی ضد انگل امکان پذیر است.

خوشبختانه انتقال این انگل به انسان ها به ندرت اتفاق می افتد و تنها با بلعیدن تصادفی کک توسط انسان امکان پذیر است.
نوع دیگری از انگل های روده ای با نام Taenia در سگ ها وجود دارد که به ندرت مشاهده می شود و با خوردن پستانداران کوچک توسط سگ به بدن او منتقل می شود. این نوع انگل نیز با داروهای ضد انگل درمان پذیر است و همچنین تاثیر منفی چندانی بر روی بدن سگ نخواهد گذاشت.