شوگر گلایدر

شوگر گلایدر _ بادپر شکری (Sugar Glider)

شوگر گلایدر با نام علمی Petaurus breviceps و ترجمه پارسی باد پر شکری بومی استرالیا و بخش هایی از اندونزی است. ظاهر و اندازه بدن شوگر گلایدر شبیه به سنجاب است که با خزی طوسی به همراه خصوط مشکی بر روی آن پوشیده شده است. یک تکه پوست نازک و یکپارچه از زیر دستان تا امتداد کمر شوگر گلایدر وجود دارد که در زمان باز کردن دست ها همچون بال عمل می کند و به این جانور امکان پرش های بلند در میان درختان را می دهد.

رژیم غذایی شوگر گلایدر بر پایه مواد قندی است که کلمه شوگر (شکر) در نام این حیوان از این موضوع گرفته شده است. توانایی این جاندار در پریدن بین درختان نیز قسمت دوم این نام (گلایدر)  را برای او به ارمغان آورده است.

شوگر گلایدر یک حیوان خانگی بازیگوش، کنجکاو و اجتماعی است که رابطه خوبی با سرپرست خود برقرار می کند. نگهداری از این حیوان برای افراد کم تجربه به هیچ عنوان توصیه نمی شود. برای رام نگه داشتن شوگر گلایدر لازم است که روزانه وقت زیادی را برای تعامل با آن ها صرف نمایید. همچنین این جانداران دارای یک رژیم غذایی خیلی خاص هستند.

شوگر گلایدر ها تا 15 سال عمر می کنند و اندازه آن ها در سن بلوغ به 12 تا 20 سانتی متر خواهد رسید.

آیا می توان از شوگر گلایدر به عنوان حیوان خانگی نگهداری نمود؟

وابسته به محل زندگی شما، ممکن است نگهداری از شوگر گلایدر غیر قانونی باشد. برای مثال در برخی از ایالت های آمریکا همچون آلاسکا، هاوایی و کالیفرنیا نگهداری از این حیوان به طور کلی ممنوع است و در برخی ایالت های دیگر نگهداری از شوگر گلایدر نیازمند اخذ گواهی سلامت، انجام معاینات و دریافت تاییدیه های دوره ای است. بنابراین لازم است که قبل از تهیه این حیوان،  قوانین نگهداری از حیوانات خانگی در شهر محل زندگی خود را بررسی نمایید.

شوگر گلایدر ها حیواناتی بسیار اجتماعی هستند که به این علت نیازمند صرف وقت زیادی با آن ها خواهید بود. آن ها به فضای زندگی نسبتا بزرگی برای انجام فعالیت های روزانه نیاز دارند و در صورتی که نیازمندی های رفتاری آن ها تامین نشود، می توانند به سرعت دچار افسردگی و بیماری های ناشی از ان گردند. بنابراین قبل از تهیه این موجود دوست داشتنی باید تمامی این موارد را بررسی نمایید.

رفتار و خلق و خوی شوگر گلایدر

شوگر گلایدر حیوانی شب زی است و بیشتر فعالیت های خود را در شب انجام می دهد. آن ها در طول روز به لانه ای دنج نیاز دارند تا خود را در آغوش گرفته و بخوابند.  این جانداران علاقه زیادی به بالا رفتن از سطوح دارند و در صورتی که فضای کافی داشته باشند از مکانی به مکان دیگر پرش می کنند.

شوگر گلایدر ها در طبیعت به صورت گروهی و در دسته های حداقل هفت نفری متشکل از شوگر گلایدر های بالغ و فرزندان زندگی می کنند. به همین دلیل توصیه می شود که در صورت تمایل به نگهداری از این جاندار در فضای خانه حداقل یک جفت (نر و ماده) تهیه نمایید. شوگر گلایدر ها ارتباط خوبی با سایر حیوانات برقرار نمی کنند. نگهداری از این حیوان در کنار سگ ها و گربه ها به هیچ عنوان توصیه نمی گردد. شوگر گلایدر ها به صور کلی حیوانات پرخاشگری نیستند، اما در صورت احساس خطر ممکن است گاز بگیرند.

در صورتی که دوست دارید شوگر گلایدر ارتباطی قوی با شما برقرار کند، باید زمان زیادی را صرف وقت گذرانی با او نمایید. می توانید شوگر گلایدر را در جیب پیراهن خود قرار دهید و یا به او اجازه دهید در کیسه ای که به گردن خود آویزان می کنید قرار گیرد و با شما همراه شود.

شوگر گلایدر ها با استفاده از آواهای مختلفی با محیط اطراف ارتباط برقرار می کنند. ممکن است در هنگام گرسنگی و یا در زمان بروز استرس صداهای مختلفی را از این جاندار بشنوید.

محل نگهداری و اسکان شوگر گلایدر

یک محفظه با حداقل ابعاد طول و عرض 60*90 و ارتفاع 90 سانتی متر برای نگهداری از یک جفت شوگر گلایدر مناسب است. با توجه به علاقه این حیوان به بالا رفتن، ارتفاع محل نگهداری او بسیار مهم خواهد بود. برای این منظور می توانید از قفس های بزرگ مخصوص پرندگان نیز استفاده نمایید. اما باید توجه داشته باشید که فاصله میله های قفس بیشتر از 3 سانتی متر نباشد. استفاده از قفس هایی با میله های افقی انتخاب بهتری خواهد بود چرا که بالا رفتن را برای شوگر گلایدر ساده تر می نماید. داخل محفظه یا قفس را با اسباب بازی ها، شاخه های درخت و سایر وسایل سرگرم کننده تزئین نمایید. همچنین یک لانه کوچک را در قسمت های بالایی قفس قرار دهید تا شوگر گلایدر بتواند داخل آن استراحت نماید. از قفل های ایمن جهت بستن در قفس و محفظه نگهداری شوگر گلایدر استفاده کنید. زیرا این جانوران باهوش به سرعت یاد می گیرند که چفت های در ساده را چگونه باز کنند.

قفس نگهداری از شوگر گلایدر را در مکانی دور از نور مستقیم خورشید و جریان مستقیم هوا قرار دهید. دمای محل نگهداری از شوگر گلایدر ها را بین 21 تا 32 درجه سانتی گراد تنظیم نمایید. آن ها حیوانات بومی مناطق گرمسیری هستند و طبیعتا دمای بالاتر را ترجیح می دهند.

کف قفس شوگر گلایدر را با روزنامه یا سایر مواد غیر سمی بپوشانید. در صورتی که از پوشال چوب برای بستر قفس شوگر گلایدر استفاده می کند، دقت نمایید که از تراشه های سرو استفاده نشده باشد. زیرا سرو دارای رایحه ای قوی است که موجب تحریک تنفسی جانداران کوچک می گردد. جهت حفظ سلامت شوگر گلایدر، حداقل هفته ای یک مرتبه بستر کف قفس را تعویض کرده و محفظه نگهداری را به خوبی نظافت نمایید.

تغذیه شوگر گلایدر

شوگر گلایدر ها نیاز های غذایی نسبتا سختی دارند. رژیم غذایی شوگر گلایدر ها در طبیعت بر پایه شهد و شیره درختان است. در کنار این مواد غذایی آن ها از گیاهان، حشرات، پرندگان و جوندگان کوچک نیز تغذیه می کنند. در رژیم های غذایی خانگی برای شوگر گلایدر ها از ترکیب عسل، پودر کلسیم و سرلاک نوزاد استفاده می شود. باید توجه داشته باشید که میوه های تازه کمتر از 10 درصد کل رژیم غذایی شوگر گلایدر را تشکیل دهند. برخی از مواد غذایی که می توان در اختیار شوگر گلایدر های خانگی قرار داد عبارتند از:

• توت فرنگی

• موز

• انبه

• فلفل دلمه ای

• خیار

• هویج

• کرم های خوراکی

• کرم مومی

• جیرجیرک

شوگر گلایدر ها عادت به خوردن غذا در وعده های متعد و گاه و بی گاه دارند. می توانید روزانه دو وعده غذایی را در اختیار آن ها قرار دهید و باقی مانده هر وعده را تا زمان وعده بعدی در ظرف غذای آن ها باقی بگذارید.

مشکلات سلامتی و رفتاری شوگر گلایدر

شوگر گلایدر ها دارای مشکلات شایع متعددی هستند که مهم ترین آن ها عبارتند از:

• خود زنی: شوگر گلایدر ها در صورت تحمل استرس شروع به خود زنی می کنند. آن ها در این شرایط خود را گاز می گیرند یا بدن خود را خراش می دهند. در صورتی که شوگر گلایدر ها در زمان روشنایی روز از خواب بیدار شده و از قفس خویش خارج شوند، استرس زیادی در آن ها ایجاد می شود. همچنین قفس کوچک یا نزاع میان دو شوگر گلایدر از عوامل بروز استرس در این جاندار کوچک خواهد بود.

• عفونت های باکتریایی و انگلی: چنین بیماری هایی می تواند موجب کاهش آب بدن، بی حالی و کاهش وزن گردد. برای جلوگیری از بروز این بیماری ها، لازم است مواد غذایی مورد مصرف شوگر گلایدر ها به خصوص میوه ها و سبزیجات کاملا استریل شده باشند.

• سوء تغذیه: میزان کلسیم و قند خون پایین عموما موجب بروز این بیماری می گردد. در صورتی که شوگر گلایدر درگیر این بیماری باشد دارای بدنی لاغر و لثه هایی بی رنگ خواهد بود. سوء تغدیه موجب کم خونی شده و می تواند باعث بروز بیماری های جدی تری همچون بیماری کلیه، بیماری کبد و متابولیک استخوان گردد.

• بیماری های دندانی: مشکلات دندان ها به دلیل رژیم غذایی شیرین و قندی این جاندار بسیار شایع است. کم غذا شدن شوگر گلایدر یا بوی بد دهان می تواند نشان دهنده مشکلات دندانی باشد. برای رسیدگی و درمان این بیماری باید به دامپزشک خاص این حیوانات مراجعه شود.

نویسنده و مترجم: سعید عالی پور