سنجاب
سنجاب (Squirrel)
سنجاب ها جوندگان کوچکی هستند که بر روی درختان و زمین هایی با پوشش انبوه زندگی می کنند. سنجاب ها دارای گونه های متعددی هستند که تاکنون 285 گونه از آن ها شناسایی شده اند. بدون در نظر گرفتن طول دم، اندازه سنجاب ها وابسته به نوع آن ها بین 38 تا 51 سانتی متر می باشد. همچنین وزن آن ها بین 450 تا 680 گرم خواهد بود. سنجاب ها طول عمری بین 6 تا 15 سال خواهند داشت.
گونه های مختلف سنجاب ها در یک دسته بندی کلی در سه زیرمجموعه سنجاب های زمینی، سنجاب های درختی و سنجاب های پرنده قرار می گیرند. سنجاب های درختی گونه ای از سنجاب ها هستند که بیشتر با آن ها آشنا هستیم و آن ها را به عنوان سنجاب می شناسیم. سنجاب های درختی همان طور که از نام آن ها پیدا است، بر روی درختان زندگی می کنند. سنجاب های زمینی بر روی زمین و داخل گودال ها زندگی می کنند. سنجاب ای زمینی شباهت زیادی به موش های کور صحرایی دارند و جثه کوچک تر سنجاب زمینی، وجه تمایز آن با موش کور می باشد. سنجاب های پرنده گونه ای شبیه به سنجاب های درختی هستند، با این تفاوت که به دلیل دارا بودن یک پوسته آویزان بین دست ها و پاهای خود، می توانند در بین درختان به پرواز در آیند و مانند یک کایت حرکت کنند. سنجاب ها در تمام بخش های کره زمین زیست می کرده اند و تنها قسمتی که سنجاب ها توسط انسان به آن جا منتقل شده اند، قاره استرالیا بوده است.
برخی از گونه های سنجاب به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شوند. در صورتی که یک سنجاب را از سنین پایین نزد خود نگهداری نمایید، وابستگی عمیقی بین او و شما ایجاد خواهد شد. سنجاب های درختی بر روی شانه و دستان سرپرست خود قرار گرفته و خود را در جیب او پنهان می نمایند.
آیا می توان از سنجاب به عنوان حیوان خانگی نگهداری نمود؟
در خصوص این موضوع، در ابتدا باید قوانین شهر و منطقه ای که در آن زندگی می کنید را بررسی نمایید. نگهداری از چنین حیوانانی به عنوان حیوان خانگی در بسیاری از مناطق دنیا غیر قانونی بوده و جرائم متفاوتی دارد. برای مثال در برخی از ایالت های آمریکا نگهداری از این حیوان به طور کلی غیر قانونی است و در برخی از بخش های دیگر نیاز به دریافت مجوز خواهد داشت.
مسئله دیگری که قبل از آوردن یک سنجاب به خانه خود باید مورد بررسی قرار دهید، این است که آیا می توانید نیازهای سنجاب خود را به درستی تامین نمایید یا خیر. توانایی مالی برای خرید لوازم و غذای مورد نیاز سنجاب، همچنین داشتن زمان کافی برای نظافت، تامین غذا و وقت گذرانی با سنجاب از جمله مواردی هستند که نه تنها برای زندگی سالم سنجاب، بلکه برای زنده ماندن او لازم و اساسی هستند.
رفتار و خلق و خوی سنجاب
سنجاب ها همانند اکثر حیوانات خانگی، در صورتی که از سنین پایین در کنار انسان زندگی کنند، ارتباطی بسیار عمیق با سرپرست خود برقرار خواهند کرد. آن ها از اینکه از بدن شما مانند یک درخت بالا بروند و خود را درجیب های شما پنهان کنند، بسیار لذت خواهند برد. سنجاب ها در بیشتر زمان روز، در خواب هستند و فعالیت آن ها در شب انجام می گیرد. ممکن است سنجاب یک روز کامل را در جیب شما به خواب بگذراند که این رفتار لازمه برقراری یک پیوند مناسب با این حیوان خواهد بود. در صورتی که زمان کافی برای در کنار سنجاب خود بودن را ندارید، برای سنجاب خود یک جفت تهیه کنید تا تنها نماند.
در نظر داشته باشید که سنجاب های وحشی که در طبیعت زندگی می کنند، موجوداتی بسیار خجالتی هستند و در صورت احساس خطر، گاز می گیرند. به دلیل این ویژگی، آن ها به ندرت در طبیعت مشاهده می شوند و بیشتر خود را پنهان می کنند. می توان گفت که یک سنجاب وحشی به هیچ عنوان دستی و رام نخواهد شد. به همین دلیل لزوما سنجاب خانگی خود را از یک پرورش دهنده مطمئن دریافت نمایید تا بتوانید او را رام و دستی کنید.
محیط زندگی سنجاب در خانه
جثه کوچک سنجاب، امکان زندگی در یک قفس کوچک را به آن ها می دهد. با این وجود در نظر داشته باشید که آن ها عاشق بالا رفتن از درختان هستند و لازم است که یک قفس بلند با حداقل ارتفاع 150 سانتی متر برای آن ها تهیه نمایید. همچنین از قفسی استفاده کنید که امکان جویدن آن برای سنجاب وجود نداشته باشد.
در قفس سنجاب از شاخه هایی برای بالا رفتن و جویدن و همچنین از رشته های کنفی برای آویزان شدن سنجاب استفاده کنید. همچنین می توان از چرخ و فلک های مخصوص همستر برای دویدن سنجاب در قفس استفاده نمود. استفاده از لانه های چوبی با ابعاد جعبه دستمال کاغذی، محیطی ایمن را برای استراحت کردن سنجاب شما فراهم خواهد نمود.
برای پوشاندن کف قفس از پوشال مخصوص جوندگان استفاده کنید و آن را هفته ای یک یا دو مرتبه تعویض و تمیز نمایید.
غذای سنجاب چیست؟
سنجاب ها در طبیعت از انواع آجیل، دانه ها، میوه ها و حشرات تغذیه می کنند. سنجاب های خانگی را می توان با انواع دانه های آجیلی همچون کاج، اسپند، بلوط، گردو و دانه هایی همچون تخم کدو تنبل و تخمه آفتابگردان (هر دو به صورت خام و بو نداده) تغذیه نمود. ذرت، سیب زمینی شیرین، قارچ، پلت مخصوص جوندگان، مخلوط دانه پرندگان و کرم میلورم از دیگر مواردی هستند که می توان آن ها را در رژیم غذایی سنجاب قرار داد.
به سنجاب خانگی خود دو مرتبه در روز و هر مرتبه به میزان یک قاشق غذاخوری، غذا بدهید. می توانید غذای سنجاب را در ظروف مختلف و در نقاط مختلف قرار دهید تا سنجاب برای جستجوی آن ها به اطراف قفس سرکشی کند. توجه داشته باشید، غذایی که به مدت 12 ساعت خورده نشده است را از قفس سنجاب خارج نمایید.
همواره آب تمیز را در کاسه ای کم عمق در اختیار سنجاب خود قرار دهید. همچنین می توانید از ظرف آبخوری مخصوص جونده برای سنجاب استفاده نمایید.
سنجاب ها مستعد ابتلا به بیماری های ناشی از کمبود کلسیم هستند. به همین دلیل استفاده از مکمل های کلسیم و ویتامین D3 به صورت ترکیب شده با غذای سنجاب، برای جلوگیری از بروز چنین بیماری هایی توصیه می شود. مانند لوازم مورد نیاز قفس پرندگان، بلوک معدنی و سنگ کلسیم از نیاز های اولیه قفس یک سنجاب می باشد که علاوه بر تامین نیازهای بدن سنجاب، به ساییده شدن دندان های او نیز کمک خواهد کرد.
سنجاب های کوچک که به تازگی از مادر خود جدا می شوند، نیازمند دریافت شیر تا هشت هفتگی هستند. برای این منظور از شیر بز یا شیر خشک مخصوص توله سگ استفاده نمایید.
بیماری های سنجاب
سنجاب ها نیاز به انجام واکسیناسیون خاصی نداشته و مشکلات سلامتی رایجی ندارند. تنها مسئله ای که در آن ها دیده می شود، مشکلات ناشی از کمبود کلسیم در رژیم غذایی آن ها است که با استفاده از مکمل های کلسیم و سنگ کلسیم جونده، قابل پیشگیری است.
آموزش سنجاب
در درجه اول باید آگاه باشید که نباید انتظار زیادی از یک سنجاب برای آموزش پذیری داشت. در بهترین حالت نیز یک سنجاب سخت قبول خواهد کرد که برای مدتی طولانی در دست شما قرار بگیرد یا از بدن شما بالا و پایین برود. بسیاری از سنجاب ها تنها زمانی اجازه می دهند آن ها در دست بگیرید که بخواهند توسط دست شما از قفس خود خارج شوند.
