بیماری پاروا در سگ ها (Parvo in Dogs)
بیماری پاروا در سگ ها (Parvo in Dogs)
پاروا ویروس یا بیماری پاروا یک ویروس بسیار مسری است که بیشتر سگ سانان (سگ ها، گرگ ها، روباه ها و کایوت ها) را درگیر می کند. این بیماری کشنده، مغز استخوان و سیستم گوارش را به سرعت درگیر می کند. سگ های آلوده به این بیماری در زمان کوتاهی ضعیف، کم آب و کم خون می شوند. این بیماری برای توله سگ ها بسیار خطرناک است و اغلب موجب مرگ آن ها می شود. خوشبختانه، واکسیناسون احتمال ابتلا توله به این بیماری را تا حد زیادی کاهش می دهد. همچنین واکسیناسون، مقاومت بدن توله سگ را بالا برده تا در صورت ابتلا به این بیماری، شانس زنده ماندن او افزایش یابد.
بیماری پاروا چیست؟
پاروا ویروسی است که در سگ ها موجب بروز اسهال شدید، استفراغ، کم آبی بدن و بی حالی می شود. این ویروس در میان تمامی نژاد های سگ ها مسری است اما خطری برای انسان نداشته و به انسان منتقل نمی گردد. این ویروس اغلب توله سگ ها را درگیر می کند، اما باید توجه داشت که سگ های بالغ واکسینه نشده نیز در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند. پاروا ویروس به سلول هایی که به سرعت تقسیم می شوند، در مغز استخوان و روده سگ حمله می کند. هنگامی که مغز استخوان تحت تاثیر این بیماری قرار می گیرد، گلبول های سفید در خون سگ کاهش می یابند و خطر عونت افزایش می یابد که در این زمین سیستم ایمنی بدن سگ شروع به خاموش شدن می کند. هنگامی که سلول های روده تحت تاثیر این بیماری قرار می گیرند، پوشش داخلی روده آسیب می بیند و بدن دیگر قادر به جذب مواد مغذی یا هضم صحیح غذا نخواهد بود.
علائم بیماری پاروا در سگ ها:
علائم خارجی این بیماری اغلب با بی حالی سگ و ناراحتی گوارشی شروع می شود. توله سگ های پاروایی بی حال شده و درگیر اسهال می شوند. اسهال سگ پاروایی اغلب خونی بوده و بویی بسیار ناخوشایند تر از مدفوع طبیعی سگ دارد.
به طور کلی علائم بیماری پاروا در سگ ها به شرح زیر است:
-
بی حالی
-
استفراغ
-
اسهال (معمولا اسهال خونی)
-
از دست دادن اشتها
-
کم آبی بدن
-
کم خونی
توجه داشته باشید که همه سگ های مبتلا به این بیماری، علائم شدید نشان نمی دهند. به طور کلی علائم پاروا در سگ های با سن کمتر و در دوره تولگی شدید تر ظاهر می شود. در حالی که در سگ های مسن ممکن است اصلا علائمی دیده نشود و سگ های مسن، تنها انتقال دهنده بیماری باشند.
دلایل انتقال پاروا به سگ ها:
پاروا معمولا توله ها را تحت تاثیر قرار می دهد. اما سگ های مسن نیز در صورت عدم واکسیناسیون ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. سگی که سیستم ایمنی بدن او ضعیف شده باشد در معرض ابتلا به این بیماری است. پاروا توسط ذرات میکروسکوپی ویروس از مدفوع و بزاق سگ آلوده منتقل می شود. در صورتی که سگ سالم محل آغشته به ویروس را لیس بزند احتمال مبتلا شدن به این ویروس از طریق دهان در این سگ بسیار قوی خواهد بود. ویروس پاروا سه تا هفت روز پس از ورود به بدن سگ فعال شده و علائم خود را نشان می دهد. کیت هایی برای تشخیص سریع بیماری پاروا در دسترس دامپزشکان قرار دارد که نتیجه آن ها در زمان کوتاهی قابل دسترس خواهد بود. در صورتی که نتیجه مثبت باشد، انجام برخی آزمایشات دیگر به تایید این بیماری کمک خواهد کرد. آزمایش روی نمونه مدفوع و تشخیص آنتی بادی برای ویروس پاروا نشان می دهد که حیوان آلوده شده است یا خیر. هر چه بیماری سریع تر تشخیص داده شود و زودتر جهت درمان اقدام گردد، شانس زنده ماندن سگ بیشتر خواهد بود.
روش های مقابله و درمان بیماری پاروا:
یکی از مهمترین عوامل در درمان این بیماری، مراقبت های حمایتی و زمان بر است. این مراقبت ها در حالت ایده آل شامل بستری در بیماستان و مراقبت های ویژه پرستاری است. درمان عمومی شامل موارد زیر است:
-
استفاده از سرم مایعات به طور منظم جهت آبرسانی به بدن
-
استفاده از آنتی بیوتیک ها جهت جلوگیری از صدمات عفونی
-
استفاده از داروهای ضد تهوع برای مبارزه با این موضوع
-
استفاده از آنتی اسید ها برای جلوگیری از بروز صدمه بیشتر به دیواره معده و مری به جهت وجود حالت تهوع و استفراغ
-
انگل زدایی، چرا که کرم های روده ای آسیب های ناشی از بیماری پاروا را افزایش می دهند و مانع از بهبودی می گردند
وابسته به شرایط سگ و نظر دامپزشک ممکن است درمان های دیگری توصیه شود که می تواند شامل تجویز داروهای ضد التهاب، تجویز داروهای ضد ویروس، تزریق پلاسما و غیره باشد. علاوه بر این جهت نظارت بر وضعیت سگ بیمار، کار های آزمایشگاهی باید به صورت دوره ای تکرار شوند.
در سال 2023، الانکو درمان آنتی بادی مونوکلونال پاروا ویروس سگ را معرفی کرد که این اولین درمان تایید شده به طور خاص برای بیماری پاروا است. این تزریق یک مرتبه به ویروس پاروا متصل شده و از تکثیر آن در بدن سگ جلوگیری می کند. این روش درمان شانس زنده ماندن سگ را افزایش داده و همچنین موجب کوتاه تر شدن دوره درمان می گردد.
اگر توله سگ شما درگیر بیماری پاروا شده است، انتظار طول درمان حداقل یک هفته ای در بیمارستان را داشته باشید و برای هزینه های آن برنامه ریزی نمایید. لازم است که سگ شما در این دوره درمان به صورت منظم و در ساعت های مشخص، سرم های دارویی و تقویتی را دریافت نماید. همچنین پس از ترخیص از بیمارستان معمولا استفاده از برخی دارو ها تجویز می شود. کارکرد معده و روده سگ شما پس از درمان بیمارستانی، همچنان تا چند روز شل خواهد بود. در این زمان لازم است که یک رژیم غذایی سبک و ملایم را در اختیار سگ خود قرار دهید.
سگ شما تا دو هفته پس از بهبودی به دفع ویروس پاروا ادامه خواهد داد. پس لازم است که در حالت قرنطینه قرار داشته باشد تا محیط و سگ های دیگر را آلوده نکند. در صورتی که سگ شما بیماری را پشت سر بگذارد، به احتمال زیاد تا آخر عمر خود از این بیماری مصونیت پیدا خواهد کرد.
چگونه از بروز بیماری پاروا جلوگیری کنیم؟
از آن جایی که پاروا یک بیماری کشنده و بسیار مسری است، پیشگیری بسیار مهم است.
مهمترین عامل برای جلوگیری از بروز بیماری پاروا، واکسینه کردن توله سگ و تمدید واکسن ها به صورت دوره ای است. واکسیناسیون پاروا به همراه واکسن برخی از بیماری های دیگر در سه مرحله و از سن دو ماهگی توله سگ شروع می شود. تمدید اولیه واکسن ها در سه ماهگی و چهارماهگی خواهد بود و تمدید مجدد آن ها، با توجه به نظر دامپزشک سگ شما، هر شش ماه یا هر یک سال خوهد بود. توصیه می شود که تا قبل از سه واکسن اولیه، توله سگ خود را به محیط های عمومی نبرید و او را به سایر سگ ها نزدیک نکنید.
یکی دیگر از عوامل مهم در کاهش سرایت بیماری پاروا، ضد عفونی کردن محیط هایی است که سگ آلوده در آن جا تردد کرده باشد. علاوه بر مدفوع سگ بیمار، ویروس پاروا می تواند روی سطح خارجی پنجه و بدن سگ آلوده باقی بماند و از این طریق به محیط منتقل شود. از تردد سگ در کلینیک هایی که مسائل ضدعفونی مربوط به بیماری پاروا را جدی نمی گیرند خودداری کنید. اکثر کلینیک ها سگ های مبتلا به پاروا را در انزوا و یا اتاق های مخصوص قرار می دهند و محل های آلوده شده را با وایتکس و مواد از بین برنده ویروس، ضد عفونی می نمایند. ویروس پاروا تا یک ماه در محیط منزل باقی می ماند. در صورتی که سگ شما این بیماری را پشت سر گذاشته است، جهت ضدعفونی محیط باید از مواد مناسب استفاده کنید. توجه داشته باشید که اکثر شوینده های خانگی، ویروس پاروا را از بین نمی برند. ضد عفونی کردن محیط های خارجی بسیار دشوار تر خواهد بود. چرا که ویروس پاروا می تواند تا هفت ماه در دمای محیط خارج از خانه فعالیت داشته باشد.
با توجه به موارد گفته شده بهترین راه برای جلوگیری از سرایت بیماری پاروا به توله سگ، دور نگه داشتن او از محیط های عمومی قبل از واکسیناسیون اولیه کامل است.
