بیماری کرم قلب در سگ ها

بیماری کرم قلب در سگ ها (Heartworm Disease in Dogs)

بیماری کرم قلب یک بیماری بالقوه کشنده در سگ ها است و در صورتی که درمانی بر روی سگ مبتلا به این بیماری انجام نگیرد، بدون شک سگ بیمار خواهد مرد. اگر چه این بیماری اغلب قابل درمان است اما پیشگیری بهترین راه برای ایمن نگه داشتن سگ خواهد بود. بیماری کرم قلب در اثر عفونت با انگلی به نام Dirofilaria immitis ایجاد می شود. این انگل، بیشتر گونه های جانوری را تحت تاثیر قرار می دهد، اما میزبان فوق العاده او سگ ها هستند. این انگل به قلب، ریه ها و رگ های خونی سگ حمله می کند و در صورتی که درمانی در پیش گرفته نشود، می تواند سگ را از پا در آورد.

کرم های قلب از خطرناک ترین انگل هایی هستند که سگ ها را تحت تاثیر قرار می دهند. در حالی که این بیماری در بین سگ ها بسیار شایع است اما می توان به راحتی از آن پیشگیری نمود. بیماری کرم قلب در گربه ها نیز می تواند اتفاق بیفتد که البته کمتر از سگ ها رایج است. همچنین انسان ها نیز می توانند به این انگل آلوده شوند، اما عموما خطری برای آن ها ندارد، چرا که این انگل در بدن انسان زنده نمی ماند.

علائم بیماری کرم قلب در سگ ها:

• سرفه کردن

• عدم توانایی برای انجام فعالیت زیاد

• تنفس سخت یا سریع

• مشاهده رنگ آبی یا بنفش در غشاهای مخاطی و پوست

• سرفه کردن خون

• خونریزی دماغ

• غش کردن یا از دست دادن تعادل

• کاهش وزن

• تجمع مایع در شکم

علائم بالینی بیماری کرم قلب معمولا تا زمانی که بیماری تا حدودی پیشرفته نشده باشد ظاهر نمی شوند. در مراحل اولیه، زمانی که لارو های انگل در حال رشد هستند، هیچ نشانه ای قابل بررسی نیست. زمانی که کرم ها فعالیت خود را در قلب و ریه آغاز می کنند، علائم اولیه به صورت سرفه و خستگی در سگ ظاهر می شود. با تکثیر کرم ها و رشد بیشتر آن ها در بدن سگ، سگ ها دچار مشکل در تنفس، تورم شکم، افتادگی و حتی مرگ ناگهانی می شوند.

اگر سگ شما سرفه می کند و علائم دیگری را نیز نشان می دهد، فورا با دامپزشک سگ خود تماس بگیرید. دامپزشک می توان آزمایش کرم قلب را انجام دهد، به صداهای غیر طبیعی قلب گوش دهد و آزمایش های تشخیصی دیگری را برای کمک به تعیین شدت بیماری انجام دهد.

دلایل بروز بیماری کرم قلب در سگ ها:

بیماری کرم قلب از طریق پشه بین حیوانات منتقل می شود. زمانی که پشه یک حیوان مبتلا به انگل کرم قلب را بگزد، لارو انگل وارد بدن پشه شده و در مدت سه الی چهار هفته در بدن پشه به لارو های عفونی تبدیل می شود. زمانی که پشه ناقل، یک حیوان سالم را بگزد، لاروهای عفونی را از طریق پوست وارد بدن حیوان سالم می کند. لارو ها 3 الی 12 روز در بدن میزبان جدید به رشد خود ادامه داده و سپس شروع به مهاجرت در بدن میزبان جدید به مدت 50 تا 70 روز می کنند و خود را به جریان خون حیوان منتقل می کنند. کرم های قلب در زمان باروری به سمت قلب و ریه ها حرکت می کنند. در این زمان طول این کرم ها بین یک الی دو اینچ خواهد بود.

ظرف هفت ماه پس از اولین انتقال انگل به بدم میزبان با نیش پشه، کرم قلب به بلوغ می رسد. طول این کرم ها در این زمان بین 15 تا 30 سانتی متر خواهد بود و کرم های ماده جثه بزرگتری خواهند داشت. این انگل می تواند بین پنج تا هفت سال در بدن سگ زنده بماند. این کرم ها عمدتا در قلب و رگ های خونی ریه زندگی می کنند و موجب آسیب و التهاب پوشش رگ ها و بافت های اطراف می شوند. هرچه تعداد کرم ها بیشتر باشد، عوارض بیماری بیشتر می شود. کرم ها می توانند جریان خون را از طریق شریان ها و دریچه های قلب مسدود کنند. بزرگ شدن قلب، فشار خون و اختلال در عملکرد کبد و کلیه می تواند از عوارض فعالیت این انگل در بدن سگ باشد.

درمان بیماری کرم قلب در سگ ها:

پس از تشخیص میزان شدت آلودگی در بدن سگ، نوع درمان تجویز خواهد شد. سگ هایی که آلودگی در بدن آن ها گسترش پیدا کرده باشد، ممکن است به درمان ها پاسخ مثبت ندهند. پروتکلی که اکثر دامپزشکان از آن پیروی می کنند بر اساس دستورالعمل های تعیین شده توسط انجمن کرم قلب آمریکا است که شامل تزریق یک ماده کشنده بالغ به نام ملاسومین (Immiticide) و درمان های کمکی برای کمک به مدیریت عوارض مرتبط با بیماری و درمان کرم قلب است.

بسیاری از دامپزشکان از یک پیش درمان آنتی هیستامین ها، آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد التهابی برای جلوگیری از واکنش به هنگام مرگ لاروهای نابالغ، در پاسخ به تجویز پیشگیری، استفاده می کنند. پس از تجویز دوز اولیه پیشگیری کننده از کرم قلب، ممکن است لازم باشد سگ در بیمارستان تحت نظر باشد.  سگ بیمار ابتدا داروهای داکسی سایکلین یا مینوسیکلین را به مدت چهار هفته دریافت می کند. این آنتی بیوتیک ها برای مبارزه با باکتری های آزاد شده توسط کرم های قلب در حال مرگ، تجویز می شود. همچنین به احتمال زیاد این دارو ها موجب ضعیف شدن انگل در داخل بدن سگ می شوند.

پس از دریافت درمان اولیه، تزریق عضلانی ملاسومین با توجه به نظر دامپزشک به صورت دو دوز یا سه دوز انجام خواهد گرفت. فاصله تزریق در روش دو دوز، 24 ساعت است. در روش سه دوز، سگ پس از دریافت دوز اول، دوز دوم را سی روز بعد دریافت کرده و دوز سوم را 24 ساعت پس از دوز دوم.

با توجه به احتمال لخته شدن خون در اثر مرگ کرم ها و قرار گرفتن آن ها در مسیر جریان خون، این درمان خطرناک خواهد بود و باید تحت نظارت پزشک انجام شود. محدود کردن فعالیت سگ در طول درمان ضروری است. تحرک، هیجان و گرما می تواند عوارض درمان این بیماری را افزایش دهد. دامپزشکان معمولا محدودیت ها را برای یک الی دو ماه پس از درمان توصیه می کنند.

توجه داشته باشید که پس از تکمیل درمان، در صورت عدم استفاده از داروهای پیشگیری کننده، ممکن است این بیماری مجدد به بدن سگ باز گردد. برای این منظور حتما پس از درمان بیماری کرم قلب با دامپزشک سگ خود در خصوص تزریق دارو های پیشگیری مشورت نمایید.

پیشگیری از بیماری کرم قلب در سگ ها:

داروهای پیشگیری از کرم قلب در 99 درصد مواقع موثر هستند و از بروز این بیماری در سگ جلوگیری می کنند. این دارو ها به صورت قرص های جویدنی هستند که معمولا به صورت ماهانه تجویز می شوند. این داروها تمامی لاروهای انگل موجود در جریان خون را از بین می بردند و و از تبدیل شدن آن ها به کرم های بالغ جلوگیری می کنند.

نویسنده و مترجم: سعید عالی پور