سنجاب پرنده جنوبی
سنجاب پرنده جنوبی (Southern Flying Squirrel)
سنجاب های پرنده جنوبی کوچکترین سنجاب های درختی هستند که به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شوند. این سنجاب ها جاندارانی شب گرد هستند که با داشتن چشمانی گرد و درشت، می توانند به خوبی اجسام را در تاریکی شناسایی کنند. سنجاب های جنوبی در میان درختان زندگی کرده و با استفاده از پوست خزدار بین پاهای خود، از درختی به درخت دیگر می پرند.
سنجاب پرنده جنوبی با نام علمی Glaucomys volans شناخته می شود. اندازه یک سنجاب جنوبی بین 18 تا 23 سانتی متر و وزن آن بین 50 تا 120 گرم خواهد بود. سنجاب جنوبی طول عمری در حدود 10 تا 15 سال دارد.
در صورتی که یک سنجاب را از سنین پایین نزد خود نگهداری نمایید، وابستگی عمیقی بین او و شما ایجاد خواهد شد. سنجاب های درختی بر روی شانه و دستان سرپرست خود قرار گرفته و خود را در جیب او پنهان می نمایند.
آیا می توان از سنجاب به عنوان حیوان خانگی نگهداری نمود؟
در خصوص این موضوع، در ابتدا باید قوانین شهر و منطقه ای که در آن زندگی می کنید را بررسی نمایید. نگهداری از چنین حیوانانی به عنوان حیوان خانگی در بسیاری از مناطق دنیا غیر قانونی بوده و جرائم متفاوتی دارد. برای مثال در برخی از ایالت های آمریکا نگهداری از این حیوان به طور کلی غیر قانونی است و در برخی از بخش های دیگر نیاز به دریافت مجوز خواهد داشت.
مسئله دیگری که قبل از آوردن یک سنجاب به خانه خود باید مورد بررسی قرار دهید، این است که آیا می توانید نیازهای سنجاب خود را به درستی تامین نمایید یا خیر. توانایی مالی برای خرید لوازم و غذای مورد نیاز سنجاب، همچنین داشتن زمان کافی برای نظافت، تامین غذا و وقت گذرانی با سنجاب از جمله مواردی هستند که نه تنها برای زندگی سالم سنجاب، بلکه برای زنده ماندن او لازم و اساسی هستند.
رفتار و خلق و خوی سنجاب
سنجاب ها همانند شوگر گلایدر، در صورتی که از سنین پایین در کنار انسان زندگی کنند، ارتباطی بسیار عمیق با سرپرست خود برقرار خواهند کرد. آن ها از اینکه از بدن شما مانند یک درخت بالا بروند و خود را درجیب های شما پنهان کنند، بسیار لذت خواهند برد. سنجاب ها در بیشتر زمان روز، در خواب هستند و فعالیت آن ها در شب انجام می گیرد. ممکن است سنجاب یک روز کامل را در جیب شما به خواب بگذراند که این رفتار لازمه برقراری یک پیوند مناسب با این حیوان خواهد بود. در صورتی که زمان کافی برای در کنار سنجاب خود بودن را ندارید، برای سنجاب خود یک جفت تهیه کنید تا تنها نماند.
در نظر داشته باشید که سنجاب های پرنده وحشی که در طبیعت زندگی می کنند، موجوداتی بسیار خجالتی هستند و در صورت احساس خطر، گاز می گیرند. به دلیل این ویژگی، آن ها به ندرت در طبیعت مشاهده می شوند و بیشتر خود را پنهان می کنند. می توان گفت که یک سنجاب پرنده وحشی به هیچ عنوان دستی و رام نخواهد شد. به همین دلیل لزوما سنجاب خانگی خود را از یک پرورش دهنده مطمئن دریافت نمایید تا بتوانید سنجاب را رام و دستی کنید.
محیط زندگی سنجاب در خانه
جثه کوچک سنجاب، امکان زندگی در یک قفس کوچک را به آن ها می دهد. با این وجود در نظر داشته باشید که آن ها عاشق بالا رفتن از درختان هستند و لازم است که یک قفس بلند با حداقل ارتفاع 150 سانتی متر برای آن ها تهیه نمایید. همچنین از قفسی استفاده کنید که امکان جویدن آن برای سنجاب وجود نداشته باشد.
در قفس سنجاب از شاخه هایی برای بالا رفتن و جویدن و همچنین از رشته های کنفی برای آویزان شدن سنجاب استفاده کنید. همچنین می توان از چرخ و فلک های مخصوص همستر برای دویدن سنجاب در قفس استفاده نمود. استفاده از لانه های چوبی با ابعاد جعبه دستمال کاغذی، محیطی ایمن را برای استراحت کردن سنجاب شما فراهم خواهد نمود.
برای پوشاندن کف قفس از پوشال مخصوص جوندگان استفاده کنید و آن را هفته ای یک یا دو مرتبه تعویض و تمیز نمایید.
غذای سنجاب چیست؟
سنجاب ها در طبیعت از انواع آجیل، دانه ها، میوه ها و حشرات تغذیه می کنند. سنجاب های خانگی را می توان با انواع دانه های آجیلی همچون کاج، اسپند، بلوط، گردو و دانه هایی همچون تخم کدو تنبل و تخمه آفتابگردان (هر دو به صورت خام و بو نداده) تغذیه نمود. ذرت، سیب زمینی شیرین، قارچ، پلت مخصوص جوندگان، مخلوط دانه پرندگان و کرم میلورم از دیگر مواردی هستند که می توان آن ها را در رژیم غذایی سنجاب قرار داد.
به سنجاب خانگی خود دو مرتبه در روز و هر مرتبه به میزان یک قاشق غذاخوری، غذا بدهید. می توانید غذای سنجاب را در ظروف مختلف و در نقاط مختلف قرار دهید تا سنجاب برای جستجوی آن ها به اطراف قفس سرکشی کند. توجه داشته باشید، غذایی که به مدت 12 ساعت خورده نشده است را از قفس سنجاب خارج نمایید.
همواره آب تمیز را در کاسه ای کم عمق در اختیار سنجاب خود قرار دهید. همچنین می توانید از ظرف آبخوری مخصوص جونده برای سنجاب استفاده نمایید.
سنجاب ها مستعد ابتلا به بیماری های ناشی از کمبود کلسیم هستند. به همین دلیل استفاده از مکمل های کلسیم و ویتامین D3 به صورت ترکیب شده با غذای سنجاب، برای جلوگیری از بروز چنین بیماری هایی توصیه می شود. مانند لوازم مورد نیاز قفس پرندگان، بلوک معدنی و سنگ کلسیم از نیاز های اولیه قفس یک سنجاب می باشد که علاوه بر تامین نیازهای بدن سنجاب، به ساییده شدن دندان های او نیز کمک خواهد کرد.
سنجاب های کوچک که به تازگی از مادر خود جدا می شوند، نیازمند دریافت شیر تا هشت هفتگی هستند. برای این منظور از شیر بز یا شیر خشک مخصوص توله سگ استفاده نمایید.
بیماری های سنجاب
سنجاب ها نیاز به انجام واکسیناسیون خاصی نداشته و مشکلات سلامتی رایجی ندارند. تنها مسئله ای که در آن ها دیده می شود، مشکلات ناشی از کمبود کلسیم در رژیم غذایی آن ها است که با استفاده از مکمل های کلسیم و سنگ کلسیم جونده، قابل پیشگیری است.
آموزش سنجاب
در درجه اول باید آگاه باشید که نباید انتظار زیادی از یک سنجاب برای آموزش پذیری داشت. در بهترین حالت نیز یک سنجاب سخت قبول خواهد کرد که برای مدتی طولانی در دست شما قرار بگیرد یا از بدن شما بالا و پایین برود. بسیاری از سنجاب ها تنها زمانی اجازه می دهند آن ها در دست بگیرید که بخواهند توسط دست شما از قفس خود خارج شوند.
