بازی کردن سگ

شیوه بازی کردن با سگ و انتخاب بازی مناسب

دلایل زیادی وجود دارد که چرا یک سگ با سرپرست خود بازی نمی کند. برای مثال سگی که برای نگهبانی و نگهداری در لانه پرورش یافته است، ممکن است تعامل یا تجربه مثبت کمی با انسان ها داشته باشد. یک سگ نجات یافته و حمایتی ممکن است توسط صاحب قبلی خود آسیب دیده باشد. یک توله سگ ممکن است خجالتی باشد. بنابراین اگر سگی را به سرپرستی گرفته اید که در ارتباط با شما دچار اضطراب و نگرانی است، باید طی یک فرایند آهسته، اجتماعی شدن را به او آموزش دهید و اعتماد او را جلب کنید. زمانی که حیوان خانگی در کنار شما احساس راحتی داشته باشد، می تواند یاد بگیرد که چگونه با شما بازی کرده و از لحظات در کنار شما بودن، لذت ببرد.

اهمیت بازی کردن برای سگ ها

در حالی که ممکن است برخی از سرپرستان سگ ها اهمیت زیادی به بازیگوش بودن سگ ندهند، اما مزایای زیادی در بازی کردن با سگ ها وجود دارد.

• بازی کردن سگ اهمیت زیادی در تحریک ذهنی سگ و تخلیه انرژی او دارد.

• بازی کردن یک روش ساده و عالی برای ایجاد پیوند بین سگ و سرپرست است.

• بازی کردن یک روش برای تشویق سگ و آموزش ترفندها به او است.

• بازی کردن برای سگ ها لذت بخش است و باعث می شود که حس بهتری را در زندگی خود تجربه کنند.

برای آموزش و تشویق سگ به بازی کردن، صبر و حوصله مهمترین قسمت این داستان است. ممکن است اعتماد کردن یک سگ به سرپرست زمان بر باشد و حتی یادگیری راه های مناسب تعامل ممکن است زمان بیشتری را نیاز داشته باشد. با این وجود در نظر داشته باشید که هدف شما تشویق سگ به انجام هر کار و به هر روشی که خود او انتخاب می کند، نیست. بلکه شما باید به او یاد بدهید که با پیروی از قوانین و در چهارچوب انتظاراتی که شما از او دارید، با شما تعامل داشته باشد.

با توجه به موارد گفته شده اگر برای سگ خود یک مربی آموزشی را در نظر می گیرید، در ابتدا باید چهارچوب قوانین خود را برای او شرح دهید. برای مثال ممکن است شخصی از این که سگ اسباب بازی را در دهان گرفته و غر غر می کند راضی باشد، در حالی که این غر غر کردن برای شما غیر قابل قبول است.

بسیاری از افراد که سگ خود را بر طبق این اصول تربیت نکرده اند، بر این باور هستند که سگ آن ها بر اساس شخصیت و خلق و خوی خود، علاقه و تمایلی به بازی کردن نداشته و ندارد و سگ خود را از این لذت محروم کرده اند. در ادامه آموزش سگ برای بازی کردن در چهار مرحله و به ترتیب شرح داده شده است.

آموزش بازی کردن را به آرامی با سگ خود شروع کرده و پیش ببرید (مرحله اول)

بعضی از سگ‌ها صرفاً به این دلیل بازی نمی‌کنند که هیچ‌کس تا به حال با آن ها بازی نکرده است. دلیل دیگر این است که غرایز آن ها ممکن است سگ  را به انجام کارهای دیگری سوق دهد. به عنوان مثال، یک سگ نژاد بوردر کولی ممکن است به جای بازی آوردن اشیا، تمایل داشته باشد که فرزندان شما را در حیاط جمع کند.

برای آموزش نحوه بازی کردن به سگ ها مهم نیست که چرا سگ شما تمایلی به بازی کردن نشان نمی دهد. بلکه لازم است با معرفی آرام اسباب‌ بازی‌ها و بازی‌ها به او، کار را شروع کنید. در ابتدا اسباب بازی ها را در محیط اطراف سگ قرار دهید تا آن ها را بو کرده و به آن ها عادت کند. این که از ابتدا یک بازی بکش بکش را با سگ خود انجام دهید رفتار مناسبی برای شروع آموزش نخواهد بود. حرکات سریع در شروع راه آموزش برای بازی کردن، ممکن است سگ شما را ترسانده یا او را گیج کند.

به سگ خود پاداش دهید (مرحله دوم)

زمانی که سگ شما کوچکترین علاقه ای به اسباب بازی ها نشان داد، با استفاده از تشویقی های خوراکی، به او پاداش دهید. همچنین می توانید یک خوراکی تشویقی را در میان اسباب بازی ها پنهان کرده و یا مقداری از تشویقی های دلخواه سگ خود را بر روی اسباب بازی بمالید. با این روش سگ شما به سرعت یاد می گیرد که اسباب بازی ها نشانه یک اتفاق خوب هستند.

در هنگام بازی سگ با اسباب بازی ها با او مشارکت کنید (مرحله سوم)

زمانی که سگ شما با اسباب بازی ها احساس راحتی پیدا کرد، زمان آن رسیده که با او تعامل برقرار کنید. این مرحله نیز باید به آهستگی پیش برود. در این مرحله نزدیک سگ خود نشسته و یک توپ را به سمت او غلط دهید یا یک اسباب بازی را در جلوی او تکان دهید. اگر سگ شما به بازی علاقه نشان دهید، به او خوراکی داده و او را تشویق کنید. هرچه بیشتر سگ خود را در بازی درگیر کند، زودتر یاد می گیرد. نهایتا سگ شما به گونه ای یک بازی را انجام خواهد داد که گویی در تمام عمر خود این کار را انجام میداده است.

قوانین بازی را به سگ یاد دهید (مرحله چهارم)

قوانین هر بازی را به سگ خود آموزش دهید. بازی هایی همچون آوردن توپ بیش از یک مرحله دارند که لازم است با تشویق کردن سگ با استفاده از خوراکی و به صورت آهسته و مرحله به مرحله به سگ یاد داده شوند.

نوع بازی را بر اساس علاقه سگ انتخاب کنید

در نظر داشته باشید که بنا نیست هر سگی از هر نوع بازی ای استقبال کند. بازی هایی را انتخاب کنید که با شخصیت سگ شما سازگاری داشته باشند. برای مثال یک سگ شکاری از بازی آوردن توپ لذت می برد. یک سگ نژاد تریر ممکن است به بازی کشیدن علاقه داشته باشد. سگ های گله همچون سگ بردر کولی و ژرمن شپرد معمولا به بازی فریزبی علاقه دارند. بنابراین با انتخاب نوع بازی مناسب با توجه به نژاد و شخصیت هر سگ، آموزش به سگ ساده تر خواهد شد.

آیا سگ ها در محیط ها و شرایط مختلف، آموخته های بازی کردن را پیاده سازی می کنند؟

برای یک سگ، بازی کردن صحیح با توجه به آن چه آموخته است، در یک محیط جدید یا بازی با افراد یا حیوانات نا آشنا، آسان نیست. برای پیشبینی این موضوع لازم است که سگ خود را در موقعیت های مختلف قرار دهید تا ببنید که می تواند آموزش های خود را پیاده سازی کند یا خیر. برای این منظور می توانید کارهای زیر را انجام دهید.

• سگ خود را به پارک سگ‌ها ببرید و ببینید آیا می‌تواند وقتی سگ‌های دیگر در آن منطقه هستند، به توجه و پیروی از قوانین بازی شما ادامه دهد یا خیر.

• از افراد دیگر بخواهید با سگ شما بازی کنند و از آن ها بخواهید همان کارها را انجام دهند اما با لحن یا مجموعه‌ای از اسباب‌بازی‌های متفاوت.

• بررسی کنید که سگ شما هنگام دریافت دستورات از یک کودک خردسال که ممکن است همان لحن آمرانه شما را نداشته باشد، چگونه عمل می‌کند.

در صورتی که سگ شما در شرایط جدید به خوبی عمل نکند، لازم خواهد بود که تمامی آموزش ها را مجددا در فضای خانه تکرار کنید. همچنین باید در زمان های مختلف، سگ را با شرایط مختلف و جدید آشنا کنید تا بتواند به مرور و با گذشت زمان و همچنین دریافت مستمر آموزش ها، عملکرد بهتری در شرایط و محیط های مختلف داشته باشد.

در نظر داشته باشید که کلید موفقت برای آموزش بازی کردن به سگ، صبر و حوصله شما است و در سرعت شتاب زده عمل کردن، ممکن است اعتماد سگ خود را از دست بدهید.

نویسنده و مترجم: سعید عالی پور