عروس هلندی (Cockatiel)

دوست‌داشتنی بودن، ماندگاری در بیرون قفس و خنده‌دار و شیرین بودن، تنها سه دلیلی است که باعث می‌شود عروس هلندی پرنده شماره یک در میان پرندگان خانگی در آمریکا باشد. این پرنده سوت‌زن‌ با استعدادی است. به‌ ویژه عروس هلندی های نر به خاطر سوت‌های زیبا که می‌تواند خصاب به شخص مورد علاقه‌، شی مورد علاقه‌ یا انعکاس تصویر خود در آینه‌ باشد، شناخته می‌شوند. هنگامی که عروس های هلندی سوت نمی زنند یا خود را مشغول جستجوی غذا و سرگرمی در اطراف قفس نمی کنند، اغلب از گذراندن زمان استراحت خود در بر روی شانه فرد مورد علاقه خود لذت می برند. یک عروس هلندی سالم و اجتماعی می تواند یک حیوان خانگی عالی برای خانواده باشد و همچنین برای آپارتمان نشینی ایده آل است.

زیستگاه و عادات طبیعی عروس هلندی:

عروس هلندی بومی مناطق نیمه خشک استرالیا است. بومیت این پرنده نشان می دهد که چرا عروس های هلندی صدای طوطی‌هایی که از زیستگاه‌های استوایی سرچشمه می‌گیرند را ندارند. عروس های وحشی برای یافتن علوفه و غذا به زمین پرواز می کنند. این پرندگان به راحتی در طبیعت زاد و ولد می کنند و همچنین به راحتی در اسارت یا قفس پرورش می یابند. زاد و ولد آسان این پرنده او را به حیوان خانگی ها مقرون به صرفه تبدیل کرده است. عروس های وحشی همیشه در حالت آماده باش برای شکارچیان هستند و سبک می خوابند. یک عروس خانگی ممکن است هر از چند گاهی دچار کابوس شبانه شود که در آن شب ها گویی مبهوت به اطراف قفس ضربه می زند. می توانید با روشن گذاشتن چراغ شب در اتاقش به پرنده خود کمک کنید تا کابوس خود را پشت سر بگذارد.

عروس هلندی برای اولین بار در سال 1793 به عنوان Psittacus hollandicus طبقه بندی شد، سپس در سال 1832 به جنس خود (Nymphicus hollandicus) منتقل شد. Nymphicus اشاره ای به فرشتگان افسانه ای طبیعت است و hollandicus به نیو هلند (هلند نو) اشاره دارد که اولین بار در سال 1644 توسط هلندی ها به استرالیا اطلاق شد. از این رو این پرنده استرالیایی، عروس هلندی نام گرفته است.

مراقبت و تغذیه عروس هلندی:

یک عروس هلندی به یک قفس با اندازه ای نیاز دارد که بتوان چندین نشیمن گاه، اسباب بازی و کاسه غذا را در آن جای داد و فضای کافی برای بال زدن بال‌هایش بدون برخورد به چیزی را داشته باشد. قفسی با درب بزرگ ایده آل است زیرا بازگشت پرنده به قفس را آسان تر می کند، به خصوص که عروس ها علاقه دارند زمان زیادی از روز را در خارج از قفس به پرواز مشغول باشند. این پرندگان غذای خود را در سطح زمین جستجو می کنند. می توانید کف قفس را با روزنامه بپوشانید و خوراکی های خرد شده یا دانه ارزن را بر روی آن بپاشید تا عروس شما خود آن را پیدا کند. عروس های هلندی پرندگانی اجتماعی هستند و اگر فرصتی برای تعامل با شما به آن ها داده شود، خواه نوازش آرام پرهای گونه آن ها، صحبت با آن ها و یا صرفاً در کنار آن ها بودن، موجب نشاط و رشد مناسب آن ها خواهد شد.

یک رژیم غذایی سالم عروس هلندی شامل خوراک های آماده تجاری، مانند پلت ها و همچنین سایر غذاها، سبزیجات تازه و مقداری دانه است. یک عروس هلندی که به خوبی از آن مراقبت شده باشد می تواند بیش از 20 سال عمر کند.

شخصیت و رفتار شناسی عروس هلندی:

موقعیت پرهای عروس هلندی می تواند حال و هوای او را به شما بگوید. پرهای تاج مستقیم می تواند به این معنی باشد که پرنده مبهوت یا بسیار کنجکاو است. یک عروس تدافعی پرهای تاج خود را صاف و نزدیک سرش نگه می دارد. یک عروس آرام دارای پرهای تاج کمی عقب و همچنین پرهای گونه پرزدار است و همچنین ممکن است بشنوید که با رضایت با منقار خود صدا تولید می کند.

اسباب‌بازی‌ هایی که برای از بین بردن توسط منقارهای کوچک طراحی شده‌اند، برای این پرندگان عالی هستند و شامل تکه‌های کاغذ، مقوای چوب نرم یا پوست خام غیر سمی برای جویدن می‌شوند. این پرندگان همچنین اسباب بازی هایی با عناصر پلاستیکی سخت مانند مهره را دوست دارند. عروس های نر اغلب به دنبال آینه و سایر وسایل بازتابنده برای سوت زدن هستند. یک عروس ممکن است تمایل داشته باشد که از قفس یا سالن بازی خود روی زمین پرواز کند، بنابراین هر زمان که پرنده شما از قفس خارج شد بسیار محتاط باشید تا روی آن پا نگذارید و حیوانات خانگی دیگر مانند گربه یا سگ نتوانند به او آسیب برسانند. یک عروس ماده ممکن است به دنبال یک منطقه تاریک و بسته باشد تا در آن لانه کند، مانند گوشه کابینت یا پشت مبلمان (حتی اگر در کنار او جنس نر وجود نداشته باشد). بنابراین این مناطق را از محدودیت دور نگه دارید. به عروس های هلندی می توان آموزش داد که به نشانه سوت زدن به شما سوت بزنند، اما معمولاً به خاطر ترفندهای آموزش دیده خود شناخته شده نیستند.

شرایط نگهداری و سلامت عروس هلندی:

طبیعی است که این پرنده چند مرتبه در روز عطسه کند تا گرد و غبار یا شوره را از منقار خود پاک کند که ممکن است با ترشح شفاف همراه باشد. اگر عطسه مداوم است و یا ترشحات، رنگ شفافی ندارند، با دامپزشک پرندگان خود تماس بگیرید. عروس های هلندی خلبان های بسیار خوبی هستند و نسبت به سایر گونه های طوطی نیاز بیشتری به بال زدن دارند. عروس ها چند بار در سال پوست اندازی می کنند (پرهای قدیمی  می ریزند و پرهای جدید جایگزین می شوند).

یکی از نگرانی‌های اصلی برای سلامتی عروس های ماده، تخم‌گذاری مزمن است که می‌تواند موجب افت مواد معدنی حیاتی و کلسیم در بدن پرنده شود. بنابراین، عروس های ماده اغلب به کلسیم اضافی در رژیم غذایی خود نیاز دارند، مانند رژیم غذایی پایه غنی شده با کلسیم یا مکمل مانند استخوان پا و کف دریا. از آن جایی که این پرندگان اغلب با رژیم غذایی بر پایه دانه تغذیه می شوند، بسیاری از آن ها از سوء تغذیه و کمبود ویتامین و مواد معدنی رنج می برند. همچنین رژیم غذایی کاملاً دانه ای سرشار از چربی است که می تواند منجر به بیماری کبد چرب شود. یک رژیم غذایی سالم و کم چرب با تعادل مناسب از ویتامین ها، مواد معدنی و اسیدهای آمینه می تواند کمک زیادی به پیشگیری از بیماری در پرنده شما کند.

چگونه یک عروس هلندی بخریم؟

این پرندگان خانگی از فروشگاه‌های بزرگ حیوانات خانگی، فروشگاه‌های مخصوص پرندگان و یا به طور مستقیم از یک پرورش‌دهنده پرنده قابل خرید هستند. اگر یک پرنده خانگی را به صورت حمایتی می پذیرید، خلاصه ای کامل از تاریخچه پرنده دریافت کنید و سوال هایی در ذهن شما باشد. چرا پرنده برای فرزندخواندگی واگذار می شود؟ آیا پرنده دارای مشکلات رفتاری یا فوبیایی است؟ پرنده چه سبک از  تعامل را ترجیح می دهد؟ آیا از نوازش شدن لذت می برد؟ پرنده چه نوع غذایی می خورد؟ آیا غذای مورد علاقه ای دارد؟ آیا پرنده نزد دامپزشک رفته است؟

اگر پرنده جوانی می‌خرید، مطمئن شوید که پرنده کامل است و کاملاً از شیر گرفته شده است (نیازی به تغذیه با سرنگ یا تغذیه والدین ندارد). نشانه های یک پرنده سالم عبارتند از هوشیاری، پرهای تمیز، پر جنب و جوش بودن، چشمان روشن که تمیز و بدون ترشحات و آبریزش هستند.

عروس های هلندی زیر مجموعه گونه Nymphicus hollandicus هستند و به کاکاتوها مربوط می شوند. عروس هلندی خاکستری معمولی رنگی مشابه عروس های وحشی در طبیعت دارد و نرها به راحتی از ماده ها قابل تشخیص هستند، زیرا پرهای گونه آنها دارای رنگ خاکستری پر رنگ تر و پرهای نارنجی روشن تر است، در حالی که پرهای ماده کم رنگ تر است. پرهای زیر دم عروس های خانگی  دارای طیف های رنگی و خط های مختلفی هستند، از جمله طیف لوتینو (زرد)، مروارید و طیف پایی، و همچنین انواع سفید و آلبینو. در عروس های دارای طیف های رنگی، تشخیص نر از ماده به صورت دیداری ممکن نیست.

نویسنده و مترجم: سعید عالی پور