سگ نژاد پرتگیز واتر داگ

سگ شناگر پرتقالی (Portuguese Water Dog)

سگ نژاد واتر داگ پرتقالی که با نام پورتیز (Porties) نیز شناخته می شود، یک نژاد کم آلرژی دهنده و مناسب برای افراد دارای حساسیت به پوست و موی سگ ها می باشد. پورتیز دارای پوشش مویی مجعد و گوش های افتاده یا فلاپی است. پرتگیز واتر داگ یک سگ باهوش و پر انرژی است و یک همراه خانواده ایده آل با جثه بزرگ است. اندازه این سگ در سن بلوغ به 60 سانتی متر و وزن او به 27 کیلوگرم خواهد رسید. پورتیز طول عمری بین 10 تا 13 سال دارد.

شخصیت و خلق و خوی سگ شناگر پرتقالی

سگ های پورتیز شخصیتی دوستانه و پر هیجان داشته و از نزدیک بودن به صاحب خود لذت می برند. آن ها همچنین با کودکان و سایر حیوانات خانگی به خوبی کنار می آیند و همواره مشتاق بازی با آن ها هستند. شخصیت مستقل این سگ در صورتی که دچار بی توجهی قرار گرفته و یا به صورت مناسب در طول روز تخلیه انرژی نگردد، بروز پیدا کرده و می تواند رفتار مخرب یک سگ بزرگ را به شما نشان دهد. اما پورتی ها سگ هایی هستند که با یک برنامه روزانه مناسب به یک همراه خانواده ایده آل تبدیل خواهند شد.

تاریخچه سگ پرتگیز واتر داگ

سگ شناگر پرتقالی یک نژاد باستانی است و اولین اشاره های وجود این نژاد در نوشته های یک راهب در سال 1297 میلادی آورده شده است. پورتی ها و سگ های پودل به احتمال بسیار زیاد از یک نژاد باستانی به وجود آمده اند که در طول زمان تغییرات ژنتیکی موجب تغییر در ظاهر و خلق و خوی این دو نژاد گشته است.

سگ های شناگر پرتقالی استعداد ویژه ای در شنا کردن در آب های دریا داشته اند و در کنار ماهیگیران پرتقالی زندگی می کرده اند. از این سگ ها برای جمع آوری ماهی ها داخل تور و همچنین جمع آوری اشیاء پراکنده شده در آب استفاده می شده است.

بنیان گذار سگ های شناگر پرتقالی مدرن سگی به نام لئو متعلق به یک تاجر ثروتمند پرتقالی بوده است که در سال 1930 میلادی زندگی می کرده است. لئو به عنوان بنیان گذار سگ های نژاد پورتیز شناخته می شود که استاندارد های این نژاد مبتنی بر ویژگی های او شناخته می شوند.

از سال 1970 میلادی این سگ ها به ایالت متحده وارد شده و در همان سال ها به عنوان یک نژاد رسمی شناخته شده اند. باراک اوباما رییس جمهور سابق ایالت متحده آمریکا سرپرست دو سگ از این نژاد به نام های بو و سانی بوده است.

شرایط نگهداری از سگ شناگر پرتقالی

در بحث رسیدگی و نگهداری از سگ ها، جدا از عامل تغذیه و رژیم غذایی، سه عنوان اصلی تحرک و تخلیه انرژی روزانه، نظافت و آموزش از اساسی ترین موارد هستند.

فعالیت بدنی روزانه سگ پورتیز

سگ نژاد پورتیز دارای سطح انرژی بالایی است و برای تخلیه انرژی به پیاده روی و دویدن روزانه در خارج از فضای منزل نیاز دارد. به همین دلیل لازم است که یک الی دو ساعت در روز را به تخلیه انرژی سگ خود اختصاص دهید. این زمان می تواند به دو نوبت پیاده روی بیست دقیقه ای و یا انجام بازی های سرگرم کننده و حرکتی برای سگ اختصاص یابد. همچنین این سگ ها علاقه زیادی به آب دارند و در صورتی که فضایی آبی برای آن ها فراهم باشد به خوبی می توانند میزان زیادی از انرژی روزانه خود را با آب بازی تخلیه نمایند.

توجه داشته باشید که پورتی ها دوست دارند زمان خود را با شما بگذرانند، به همین دلیل اگر سرپرست یک سگ نژاد پورتیز هستید باید خود را برای داشتن یک سبک زندگی فعال آماده کنید.

نظافت سگ شناگر پرتقالی

با این که پورتی ها دارای ریزش مویی کمی هستند، باید هر روز شانه زده شوند و همچنین موهای آن ها به صورت ماهانه اصلاح و کوتاه گردد. همچنین اگر سگ پورتی شما زمانی از روز را به شنا کردن داخل استخر آب اختصاص می دهد، باید وضعیت پوست و گوش های او به صورت منظم مورد بررسی قرار گیرد تا از بروز عفونت های ناشی از مواد داخل آب جلوگیری شود.

حمام کردن و شست و شوی سگ با مواد شوینده حداکثر یک مرتبه در ماه مجاز است. استفاده بیش از حد از مواد شوینده موجب خشکی پوست و افزایش ریزش موی سگ می گردد.

جهت حفظ سلامت دندان های سگ استفاده از مسواک و خمیر دندان مخصوص به صورت روزانه و یا حداقل هفته ای سه مرتبه توصیه می گردد. در صورتی که سگ شما همکاری لازم جهت مسواک زدن را نداشته باشد، به ناچار می توان از مواردی جایگزین همچون ژل های دندان یا محلول های دندانی و همچنین تشویقی های دنتال مخصوص سگ ها استفاده نمود.

میزان رشد ناخن های سگ با توجه به نوع نژاد، سن سگ و همچنین رژیم غذایی روزانه می تواند در سگ های مختلف متفاوت باشد. ناخن های سگ را به صورت ماهانه کنترل کنید و در صورت نیاز آن ها را کوتاه نمایید.

آموزش سگ پورتی

از نظر آموزش سگ های پورتی عاشق یادگیری و تطبیق سریع با مهارت های جدید از طریق استفاده از تقویت مثبت هستند. آموش باید با صبر و حوصله، در بازه های زمانی کوتاه و با استفاده از تشویق سگ به وسیله بازی و خوراکی های خوشمزه و مورد علاقه سگ انجام پذیرد. برای اثر بخشی بهتر آموزش، توصیه می شود که آموزش ها از سنین پایین و از هشت هفتگی آغاز گردند.

سگ های شناگر پرتقالی دارای قدرت یادگیری و آموزش پذیری بالایی هستند. به همین دلیل از آن ها به عنوان سگ های درمانی استفاده شده و همچنین در مسابقات ورزشی مخصوص سگ ها حضور پررنگی دارند.

مشکلات سلامتی و بیماری های شایع در سگ شناگر پرتقالی

مانند اکثر سگ های اصیل، سگ های پورتی نیز مستعد برخی از بیماری های ژنتیکی خاص هستند. برخی از بیماری های شایع در سگ شناگر پرتقالی عبارتند از:

• بیماری دیسپلازی هیپ که در اثر ناهنجاری مفصل ران ایجاد می گردد.

• بیماری آدیسون که یک بیماری کلیوی است.

• بیماری آتروفی پیشرونده شبکیه که می تواند منجر به کوری سگ شود.

• بیماری DCM که بر روی قلب توله سگ ها اثر گذاشته و می تواند موجب مرگ آن ها در پنج تا هفت هفتگی سن توله سگ گردد.

• بیماری ذخیره سازی که موجب تجمع سمی و کشنده آنزیم ها در سلول های عصبی توله سگ می گردد.

رژیم غذایی سگ شناگر پرتقالی

سگ های پورتیز به دلیل فعالیت بدنی بالا به غذاهایی با میزان پروتئین و کالری بالا نیاز دارند. بهتر است غذای سگ بالغ را به صورت دو وعده در روز در اختیار او قرار دهید تا از پرخوری توسط سگ جلوگیری شود. افزایش وزن سگ نژاد پورتیز احتمال ابتلا به بیماری دیسپلازی هیپ را بالا می برد.

در خصوص نوع غذا و میزان مصرف روزانه آن با توجه به وزن و سن سگ پورتی خود با دامپزشک مخصوص سگ ها مشورت نمایید.

نویسنده و مترجم: سعید عالی پور