روباه قرمز

روباه قرمز روسی (Russian Red Fox)

روباه قرمز روسی تنها نژاد اهلی روباه است که به وسیله آزمایش های پرورش گزینشی در روسیه توسعه یافته است. رفتار این گونه روباه شباهت زیادی به سگ ها دارد و می تواند انتخاب فوق العاده برای افرادی باشد که توانایی خرید و مراقبت از آن را داشته باشند. روباه قرمز روسی با نام های دیگری همچون روباه سیبری (Siberian fox) و نام علمی Vulpes vulpes شناخته می شود. اندازه یک روباه قرمز روسی بالغ به 70 تا 115 سانتی متر و وزن آن به 14 کیلوگرم خواهد رسید. روباه قرمز طول عمری در حدود 14 سال خواهد داشت.

نگهداری از روباه قرمز به عنوان حیوان خانگی می تواند بسیار چالش برانگیز باشد. در درجه اول آن ها بسیار گران قیمت هستند. به علاوه نظارت دقیق بر آن ها برای جلوگیری از بروز صدمات به حیوان، یکی دیگر از چالش های نگهداری از این جاندار است. جالب است بدانید که روباه قرمز به گونه ای تربیت می شود که می تواند همانند یک سگ در خانه شما زندگی کند. آن ها مانند سگ ها نیاز به پیاده روی و تخلیه انرژی روزانه دارند.

نگهداری از روباه قرمز به عنوان حیوان خانگی

در خصوص این موضوع، در ابتدا باید قوانین شهر و منطقه ای که در آن زندگی می کنید را بررسی نمایید. نگهداری از چنین حیوانانی به عنوان حیوان خانگی در بسیاری از مناطق دنیا غیر قانونی بوده و جرائم متفاوتی دارد. برای مثال در برخی از ایالت های آمریکا نگهداری از این حیوان به طور کلی غیر قانونی است و در برخی از بخش های دیگر نیاز به دریافت مجوز خواهد داشت.

با توجه به این موضوع که این گونه روباه سال ها و نسل ها است که توسط انسان ها تکثیر می شود و از زندگی به عنوان یک حیوان خانگی استقبال می کند، نگهداری از آن در صورت داشتن شرایط مناسب، هیچ گونه مشکل اخلاقی نخواهد داشت. به طور کلی می توان گفت که روباه های قرمز برای زندگی در کنار انسان ها پرورش داده شده اند و نگهداری از آن ها مشکلی برای طبیعت ایجاد نمی کند.

روباه های قرمز موجوداتی پرانرژی هستند و در صورت تمایل به نگهداری از آن ها باید زمان زیادی را با این حیوانات بگذرانید. آن ها عادت دارند که همواره محل زندگی خود را علامت گذاری کنند. بنابراین باید برای این مسئله نیز فکری کرده باشید. در آخر می توان گفت که نگهداری از یک روباه قرمز برای افرادی که تجربه نگهداری از سگ ها را داشته اند، چندان کار دشوار و نا آشنایی نخواهد بود.

رفتار و خلق و خوی روباه قرمز روسی

روباه های قرمز روسی به گونه ای پرورش داده شده اند که سطح آدرنالین کمتری نسبت به روباه های وحشی دارند. آن ها در اسارت کمتر آشفته می شوند و به ندرت پیش می اید که رفتار پرخاشگرانه با انسان ها داشته باشند. روباه های اهلی همانند سگ ها، سرپرست خود را لیس می زنند و از شوق دیدن او ناله می کنند.

روباه قرمز سطح انرژی بسیار بالایی دارد. آن ها می توانند تا 2 متر بپرند، زمین را حفر کنند و همچنین به خوبی شنا کنند. همچنین روباه قرمز می تواند با سرعت 48 کیلومتر بر ساعت بدود. با توجه به تمامی این ویژگی ها لازم است که برای تخلیه انرژی روباه خود، زمان زیادی بگذارید. یک روباه بی حوصله و ناراضی می تواند رفتاری مخرب از خود نشان دهد که حفر چاله، جویدن اشیا یا ادرار کردن در گوشه و کنار خانه می تواند از این دست رفتار مخرب باشد.

روباه های قرمز خانگی رفتاری دوستانه با کودکان دارند و همچنین با سایر حیوانات خانگی نیز به خوبی کنار می آیند. بسیاری از روباه های قرمز، نوازش و در آغوش گرفته شدن را دوست دارند.

فضای نگهداری از روباه قرمز چه مشخصاتی باید داشته باشد؟

محل نگهداری و خانه روباه قرمز باید به گونه ای ساخته شود که امکان حفاری برای این حیوان وجود نداشته باشد. روباه های فنک در حفاری زمین مهارت بسیار زیادی دارند، به همین دلیل اگر قسمت زیرین محل زندگی این حیوان را به وسیله مصالح سخت و محکم نساخته باشید، آن ها می توانند با حفر تونل از خانه خود خارج شوند. ارتفاع محفظه نگهداری از این گونه روباه را بلند در نظر بگیرید تا بتوانید به خوبی در آن جست و خیز کند.

اگر روباه قرمز را در فضای آپارتمانی نگهداری می کنید، لازم است که اشیا شکننده و خطرناک را دور از دسترس این حیوان قرار دهید. روباه های قرمز پرجنب و جوش و کنجکاو، تمامی لوازم در دسترس را بررسی می کنند و ممکن است به آن ها یا به خود صدمه وارد نمایند. آن ها به برداشتن اشیا کوچک و پنهان کردن آن معروف هستند. بنابراین دسته کلید های خود و سایر اشیا قیمتی را از دسترس آن ها دور نگه دارید. همچنین بر روی درب کابینت ها و کمد های خود از قفل کودک استفاده نمایید.

روباه قرمز چه می خورد؟

روباه قرمز در طبیعت جانوری همه چیز خوار است که از رژیم غذایی متنوعی شامل گوشت جوندگان کوچک، پرندگان، راکون ها، مواد گیاهی، خزندگان، حشرات و میوه ها تغذیه می کند. رژیم غذایی یک روباه قرمز خانگی می تواند شامل غذا خشک مخصوص سگ فاقد غلات به همراه میوه و سبزیجات باشد.

غذای خشک را به صورت دو وعده در روز در اختیار روباه خانگی خود قرار دهید. مصرف میوه و سبزیجات به عنوان یک مکمل غذایی باید به میزانی بسیار کم (یک چهارم فنجان) در روز انجام گیرد. روباه های قرمز عاشق توت فرنگی، زغال اخته، سیب، هویج و قارچ هستند.

بیماری ها و مشکلات سلامتی رایج در روباه قرمز روسی

روباه های خانگی بیماری هایی مشترک با سگ ها دارند و مستعد ابتلا به بیماری هایی همچون هاری و دیستمپر هستند. با توجه به این که انجام واکسیناسیون سگ ها ممکن است برای برخی از روباه های خانگی خطرناک باشد، در صورتی که روباه شما شخصی را گاز بگیرد باید خطرات و عواقب آن را به عهده بگیرید. وابسته به قوانین محل زندگی شما، روباه واکسینه نشده شما می‌تواند به دلیل خطر وجود هاری، معدوم شود.

روباه های قرمز مستعد ابتلا به برخی از بیماری های دامی مانند سل گاوی هستند و همچنین می توانند برخی از بیماری های خاص را به انسان ها و سایر حیوانات خانگی منتقل کنند.

آیا می توان از روباه قرمز روسی به عنوان حیوان خانگی نگهداری نمود؟

با توجه به تمامی موارد گفته شده در این مقاله، روباه قرمز به عنوان یک حیوان عجیب و غریب شناخته می شود و نگهداری از آن در کشور ایران قوانین تعریف شده ای ندارد. نگهداری از چنین حیواناتی نیازمند دریافت مجوز است که اخذ این مجوز ها در کشور ما به سادگی امکان پذیر نیست. جدا از این مسائل، روباه قرمز بیماری های مشترک زیادی با انسان ها داشته و همچنین واکسیناسیون مطمئنی نیز ندارد. بنابراین نگهداری از این حیوان به عنوان یک حیوان خانگی توصیه نمی شود.

نویسنده و مترجم: سعید عالی پور