پرندگان مناسب نگهداری در فضای آپارتمانی (Best Birds for Apartment Living)

پرندگان مناسب نگهداری در فضای آپارتمانی (Best Birds for Apartment Living)

تمامی پرندگان به پرواز و آواز معروف هستند. در حالی که صدای یک پرنده می تواند برای صاحب او بسیار دلنشین قلمداد شود، اما از دور و برای سایرین ممکن است آزار دهنده باشد. امروزه با گشترش شهرنشینی و زندگی در خانه های آپارتمانی، در صورت تمایل به نگهداری از پرنده داخل خانه، باید آسایش همسایگان نیز مورد توجه قرار گیرد. برای این منظور باید عموما پرندگانی با جثه کوچک و صدای ملایم در گزینه های انتخابی قرار گیرند. در این مقاله هشت گونه مناسب برای نگهداری خانه های آپارتمانی معرفی شده است.

فنچ (Finch)

فنچ ها پرندگانی کوچک با صدای ریز هستند. صدای آن ها مانند پچ پچ های ظریفی در پس زمینه است. صدای تولید شده توسط این پرندگان کوچک قالبا دلنشین است. همچنین جثه کوچک آن ها فضای زیادی را برای نگهداری از این پرنده اشغال نمی کند. توصیه می شود که از این پرنده به صورت گروهی یا حداقل جفت نگهداری شود.

قناری (Canary)

قناری از گونه فنچ ها است و مانند آن ها صدایی ملایم دارد. هرچه اندازه قناری کوچک تر باشد، تن صدای او پایین تر است. اندازه کوچک قناری او را به یک گزینه ایده آل برای نگهداری در آپارتمان تبدیل کرده است. قناری ها ریخت و پاش زیادی دارند و دانه ها و غذای خود را به اطراف پراکنده می کنند. برای کاهش این آشفتگی حتما از کاور های مخصوص قفس برای زیر و اطراف قفس قناری خود استفاده نمایید.

مرغ عشق (Budgerigar)

مرغ عشق ها می توانند برخی از آواها و صداها را تقلید نمایند. همچنین آن ها علاقه زیادی به پچ پچ کردن در طول روز دارند، اما تن صدای آن ها به اندازه طوطی های بزرگتر نبوده و قابل تحمل است. نگهداری از مرغ عشق به قفس بزرگی نیاز ندارد.

طوطی پروتلت (Parrotlet)

همانند مرغ عشق، طوطی های پروتلت نیز تن صدای بلندی ندارند و نمی توانند گوش های حساس را مورد آزار قرار دهند. پروتلت ها طوطی های باهوش و تندخویی هستند که برای کنترل و رام نگه داشتن آن ها باید روزانه چند ساعت به تعامل با این طوطی و تربیت ان ها پرداخت. نگهداری از این پرنده کوچک نیاز به فضای بزرگی ندارد.

عروس هلندی (Cockatiel)

اگر چه نگهداری از عروس هلندی به قفس و فضای بزرگتری نسبت به مرغ و عشق و طوطی های برزیلی نیاز دارد، اما تن صدای آن ها به ندرت به سطحی می رسد که همسایه ها را آزار دهد. این پرندگان با شرایط مختلف سازگار می شوند و ارتباط خوبی نیز با سایر پرندگان دارند.

طوطی سنگال (Senegal Parrot)

طوطی های سنگالی رفتاری آرام داشته و تمایلی به ایجاد سر و صدا ندارند. این طوطی ها توانای یادگیری کلمات و صحبت کردن دارند، اما کمتر پیش می آید که مانند سایر طوطی های بزرگ جیغ بزنند. طوطی های سنگال از تعامل با صاحبین خود بسیار لذت می برند و ترجیح می دهند که تمام وقت خود را با آن ها بگذرانند. یک قفس با ابعاد متوسط برای نگهداری از این پرنده کفایت می کند، اما باید روزانه ساعاتی را برای پرواز آزاد او در محیطی ایمن در نظر بگیرید.

طوطی پاراکیت بورک (Bourke’s Parakeet)

طوطی های بورک به دلیل رفتار آرام و ملایم خود معروف هستند. بیشتر فعالیت و سر و صدای این طوطی ها در هنگام طلوع خورشید و زمان غروب است و در طول روز معمولا بدون سر و صدا هستند.  پاراکیت های بورک رفتار خوبی با صاحبین خود داشته و همچنین با سایر پرندگان صلح طلب همچون فنچ ها خوش رفتار هستند.

طوطی سر آبی (Pionus Parrot)

اگر به دنبال یک پرنده با جثه بزرگتر هستید، طوطی های سر آبی پرنده های آرامی هستند و سر و صدای زیادی ایجاد نمی کنند. اما به فضایی بزرگتری نسبت به سایر موارد گفته شده نیاز دارند.

هشت مورد یاد شده پرندگانی هستند که می توانند جزء گزینه های انتخابی برای نگهداری داخل آپارتمان باشند. اما باز هم با این وجود ممکن است هر پرنده دارای ویژگی های شخصیتی متفاوتی باشد و بهتر است که قبل از آوردن پرنده به خانه خود، او را به درستی و با دقت ارزیابی نمایید. از انتخاب گونه های کاکادو و ماکائو برای نگهداری در فضاهای آپارتمانی جدا خودداری نمایید.